Vlaams-Nederlands UniverCity-project verbindt studenten
Op woensdag 10 maart vond in Antwerpen de eerste ontmoeting plaats tussen Nederlandse en Vlaamse studenten in het kader van deBuren UniverCity. Dat is een programma voor Vlaamse studenten naar het voorbeeld van de Nederlandse Honours Classes. Twee bijeenkomsten staan in het teken van de Nederlands-Vlaamse kennismaking.
Verdiepen
deBuren UniverCity geeft Vlaamse studenten van alle universiteiten de kans om zich op een ontspannen manier te verdiepen in een bepaald onderwerp en brengt hen in contact met boeiende gasten. Drie van de acht avonden van UniverCity bestaan uit een ontmoeting tussen Nederlandse en Vlaamse studenten. Voor de eerste avond hadden zich ongeveer vijftig studenten uit Nederland en Vlaanderen ingeschreven, van wie twee uit Leiden.
De Vlaamse en Nederlandse studenten sloegen eerst aan het speeddaten om elkaar beter te leren kennen. Foto: © deBuren
----------------------------------------------------------------------------------------
Over de buren
Het Vlaams-Nederlands Huis deBuren, gevestigd in Brussel, ‘presenteert schoonheid en wijsheid van de Lage Landen, en biedt een platform voor debat over cultuur, wetenschap, politiek en samenleving in Vlaanderen, Nederland en Europa. Kunstenaars, journalisten, wetenschappers, politici krijgen er het woord.’ Er is ruim aandacht voor literatuur en cultuur die wij als typisch Nederlands beschouwen; dit jaar is in België bijvoorbeeld Multatuli-jaar. Overigens schreef Multatuli Max Havelaar in Brussel. Op de site van de Buren duiken Nederlanders op als Christiaan Weijts en Bas Haring. deBuren krijgt steun van de Nederlandse Ambassade in België en zoekt daarnaast wisselende partners in Nederland en Vlaanderen. Bij deBuren werken zowel Vlamingen als Nederlanders.
----------------------------------------------------------------------------------------
Homines universali
De Nederlander Willem Bongers, werkzaam bij deBuren en initiatiefnemer en organisator van het project, legde de lat voor zichzelf direct hoog: ‘Ik wil de nieuwe generatie Homo Universali oprichten.’ Toen Bongers constateerde dat België eigenlijk helemaal geen Honours Programmes kende – ofschoon het wel zonder succes geprobeerd is –, besloot hij zelf iets dergelijks te beginnen. Bongers: ‘Ik wilde voorbij de overspecialisatie gaan. Verschillende studenten van verschillende richtingen komen bij elkaar en doen met elkaar iets nuttigs, in plaats van het op een zuipen te zetten. Dat is uniek in België.’
Speeddaten
De gemengde Vlaams-Nederlandse dag begon met een rondje speeddaten. De bedoeling was dat de studenten elkaar zo snel leerden kennen. Bovendien blijkt het speeddaten altijd een goede ijsbreker. Sander Sauvé, een van de Leidse deelnemers, beaamt dat: ‘Door het speeddaten ontstaat aandacht voor elkaar die normaal niet één twee drie tot stand zou komen.’ Na het speeddaten stond een bezoek aan het AMVC Letterenhuis, het Vlaamse equivalent van het Letterkundig Museum, op het programma. Directeur Leen van Dijck ontving de studenten. Ze deed kort de geschiedenis van het museum uit de doeken.
Eduard Douwes Dekker, die in 1859 in Brussel onder het pseudoniem Multatuli de Max Havelaar schreef, en in 1860 publiceerde.
Onrecht van het systeem
’s Avonds, na de gezamenlijke warme maaltijd, bezochten de studenten de tweede Multatulilezing van de Zuid-Afrikaanse schrijfster Brink Scholtz. De lezingen worden georganiseerd in het kader van het Multatuli-jaar; het is 150 jaar geleden dat Max Havelaar werd gepubliceerd. Scholtz trok in haar lezing een interessante parallel tussen het Havelaariaanse Indonesië en het Zuid-Afrika onder de apartheid, en tussen de naslepen van beide episodes. Ze vertelde over haar vader die zich bekommerde om het lot van de arme zwarte bevolking. Net als Multatuli zag hij het onrecht van het systeem en verzette hij zich ertegen. Toch pleit Scholtz Multatuli niet vrij van enige zelfverheerlijking. Zelf vindt ze het de plicht van de geprivilegieerde klasse om zich om de armen te bekommeren. Tegelijkertijd verkeert ze in tweestrijd, aangezien ze ook haar persoonlijke ambities als kunstenaar wil nastreven. Hoe kun je onschuldig verlangen naar Starbucks koffie, als er op elke hoek van de straat een bedelaar zit?
De Zuid-Afrikaanse schrijfster Brink Scholtz hield de tweede Multatulilezing, waarin het Zuid-Afrika van na de apartheid centraal stond. Foto: © deBuren
Samenkomen
De lezing zorgt voor de verdieping die Bongers zo nastreeft. ‘De bedoeling is dat de studenten bij elkaar komen om cultuur te ervaren’, aldus de enthousiaste organisator. Samenkomen lijkt een sleutelwoord voor deBuren. Bongers: ‘Er moet meer samenwerking komen tussen studenten. Ik geloof dat er veel meer mogelijk is als mensen echt bereid zijn elkaar te ontmoeten. Daarom ben ik ook zo blij met de hoge opkomst. UniverCity trekt Belgische studenten uit Hasselt, Luik, Antwerpen, Gent en Brussel, en vandaag dus ook studenten uit Nederland. De avond is precies geworden zoals ik het me had voorgesteld toen ik hem in juni bedacht.’ Ook de Leidse Sander Sauvé vindt de dag erg geslaagd: ‘Ik vond het hartstikke leuk. Het is mooi om het contact tussen Vlaanderen en Nederland wat te versterken, en helemaal als dat gepaard gaat met verdieping.’
Leiden als partner
Op 10 en 11 april komen de studenten naar Den Haag, waar Christiaan Weijts de derde Multatulilezing geeft. Nederlandse studenten worden uitgenodigd zich daarvoor in te schrijven. Bongers ziet in de toekomst graag ook meer samenwerking tussen deBuren en Leiden. Bongers: ‘Leiden zou een uitermate goede kandidaat zijn voor ons project CityBooks, waarin we schrijvers een week in een stad laten resideren, waarna zij die ervaring op literaire wijze verwerken. In principe kiezen wij de stad zelf, maar als we een mooi en sterk aanbod krijgen van een prachtige stad, wie zijn wij dan om dat te weigeren?’ deBuren heeft een sterke, culturele stad nodig die zo’n project kan dragen. En dat Leiden dat is, betwijfelen noch Bongers, noch de aanwezige studenten .
Meer over De buren
deBuren
Univercity
Interview met Willem Bongers en zijn eveneens Nederlandse collega Anna Denise van der Reijden
(16 maart 2010/Coen van Beelen)